The Unbearable Lightness of Being (1988) 23.976 fps OCR runtime 02:52:42
เมืองปราก ปี 1968 มีแพทย์หนุ่มชื่อโทมัสอาศัยอยู่
- ถอดเสื้อออกซิ - อะไรนะ
บอกให้ถอดเสื้อไงล่ะ
แต่เมื่อคืนนี้ คุณก็เห็นหมดแล้วนี่
แต่ผมยังอยากตรวจ บางอย่างเพิ่ม
แค่ 3 วิก็พอ
- ไอ้ระยำ - ทำได้ยังไงเนี่ย
1...2...
3
แต่ผู้หญิงที่เข้าใจเขามากที่สุด คือ ซาบิน่า
ผมต้องไปแล้ว
คุณไม่เคยค้างคืนบ้านผู้หญิงบ้างเลยเหรอ
ไม่เคย
แล้วผู้หญิงเคยค้างบ้านคุณมั้ย
ผมบอกเขาว่าผมเป็นโรคนอนไม่หลับ
อ้างไปเรื่อยแหละ
แล้วอีกอย่าง เตียงผมก็แคบมากด้วย
คุณกลัวผู้หญิงเหรอคะหมอ
แน่นอน
ฉันชอบคุณจังเลยโทมัส คุณแตกต่างจากพวกรสนิยมต่ำ
ในอาณาจักรของพวกรสนิยมต่ำ
คุณคงเป็นพวกอสุรกาย
- เดี๋ยวก่อนสิ - ซาบิน่า ผมต้องไปแล้ว
ไม่เอา อยู่ก่อนนะ
บอกมาซิ ผมคือใคร
อสุรกาย
โทมัสถูกส่งไปทำการผ่าตัด ที่เมืองสปา
นำแสดงโดย แดเนียล เดย์-ลูอิส
จูเลียต บินอช
ลีน่า โอลิน
ห้อง 6 ค่ะ
ลงมือล่ะนะ
กำกับโดย ฟิลิป คอฟแมน
คอนยัค
- คิดเงินรวมไปในค่าห้องผมได้มั้ย - ได้เลยค่ะ
ตลกจังเลย
- คุณอยู่ห้องเบอร์ 6 - แล้วไงล่ะครับ
ฉันออกเวรตอน 6 โมงเย็นพอดี
แล้วผมก็ต้องกลับปราค ตอน 6 โมงเย็นเหมือนกัน
ก็
ราวๆ 6 โมงเย็นน่ะครับ
เดี๋ยวฉันกลับมานะ
คอยเดี๋ยว
- นี่เก้าอี้ฉันรู้มั้ยคะ - เก้าอี้คุณรึ
ค่ะ ฉันมาอ่านหนังสือ ที่เก้าอี้ตัวนี้ทุกวัน
ตลกมั้ยคะ
ครับ
- คุณอ่านเรื่องอะไรอยู่ล่ะครับ - แอนนา คาเรนีน่าของตอลสตอยค่ะ
อ๋อ เรื่อง แอนนา คาเรนีน่า
ค่ะ
ฉันอยากจะออกมาเร็วๆ แต่แม่ฉัน
คุณอยู่กับแม่เหรอ
- ผมเช็คเอาท์ออกจากห้องพักแล้ว - คุณจะกลับแล้วเหรอ
ครับ มันเย็นมากแล้ว
ผมแค่มาผ่าตัดเท่านั้น
เพื่อนร่วมงานของผม สมควรจะมา
แต่เขาเกิดเจ็บกระทันหัน
ถ้างั้น
ผมอาจจะกลับมาวันหลัง
คุณจะกลับมาที่นี่ทำไม มันน่าเบื่อออก
คนที่นี่ ไม่อ่านหนังสือไม่ถกเรื่องอะไรกันเลย
เข้าใจที่ฉันพูดมั้ย
ครับ
ผมเข้าใจ
เอาล่ะ
ยินดีที่รู้จักนะครับ ลาก่อน
โทมัส
โทมัส!
คุณต้องการแค่ความสุข
หรือว่าที่หาผู้หญิงใหม่ อยู่เรื่อยเนี่ย
เพราะอยากค้นหาความลับของเขา
คุณอยากรู้ว่า เขาจะพูดอะไรตอนร่วมรักกับคุณ
หรือไม่ก็ เขาจะยิ้มยังไง
จะกระซิบยังไง
จะคราง ส่งเสียงโหยหวน
หรืออาจเป็นรายละเอียดที่เล็กมาก
จนคาดไม่ถึง
สิ่งเล็กๆ ที่ทำให้ผู้หญิงคนนึง
แตกต่างจากผู้หญิงอื่นโดยสิ้นเชิง
แล้วรายละเอียดของฉันล่ะหมอ
หมวกคุณไง ซาบีน่า
หมวกนี่
สืบทอดมาจากปู่ทวดของฉัน
ตอนที่ท่านมีชีวิตอยู่มันนานมากแล้ว
นานแสนนาน
โทมัส
จ้องอะไรอยู่น่ะ
ตาคุณ
- หวัดดีครับ - หวัดดีค่ะ
คุณมาเที่ยวปรากเหรอ
ฉันเพิ่งมาถึง
ฉันมากับเพื่อน มาทำธุระน่ะค่ะ
มาหางานทำ
- เข้ามาก่อนสิ - คุณอยู่คนเดียวเหรอ
ใช่
ถอดเสื้อผ้าออก
ขอโทษค่ะ
ฉันเป็นหวัดตอนนั่งรถไฟมาแน่เลย
ให้ผมตรวจดูดีกว่า มาทางนี้สิ
มือผมเย็นเหรอ
- ฉันจั๊กกะจี๋ค่ะ - เจ็บตรงนี้รึเปล่า
มองข้างบน ข้างล่าง
ข้างซ้าย
ข้างขวา
ไม่ต้องกลัว
ผมเป็นหมอนะ
ยกแขนอีกนิด
พอแล้ว
หายใจซิ
อีกครั้ง
ไอซิ
พอแล้ว
ยกแขนขึ้น
ทุกอย่างปกติดี
ดี
อ้าปากซิ
หวัดดีครับ
โทมัส
ทางเจนีวาโทรมา เขาอยากให้คุณไปทำงานด้วย
ผมไม่เห็นอยากไปเจนีวาเลย ที่นี่ก็ดีอยู่แล้ว
ผมก็หวังอย่างนั้น
พวกรัสเซียเข้ามาแทรกแซงจังเลย คิดดูซิว่าเกิดอะไรขึ้นกับฮังการี
เขาไม่น่าจะทำได้นะครับโลกไม่ยอมแน่เลย
แล้วพวกสังคมนิยมของเรา ก็แสดงตัวเป็นนักมนุษยธรรมด้วย
ใครจะลุกขึ้นมาต่อต้านล่ะครับ
- คนไข้ผมมาแล้ว - คนไหนล่ะ ห้ามเอาหมูเข้าไปนะ
- ผมบอกมันแล้วให้คอยอยู่ในรถ - ครั้งนี้ยกเว้นให้ละกัน
หวัดดีหมอ หมอไม่โกรธผม ที่ผมพาเมฟิสโต้มานะ
- นี่ของฝากหมอ - วิเศษมากเลย ขอบคุณมากครับ
คุณพาเวล
- เราผ่าตัดคุณมา 1 เดือนแล้วใช่มั้ย - ใช่ครับ
- คุณเจ็บมั่งมั้ยครับ - ไม่เลย
- เวียนหัว ปวดหัวบ้างมั้ย - ไม่
ดีครับ คุณกลับไปที่ฟาร์มได้แล้ว
เหลือแค่การ เชื่อมกระดูกชายโครงเท่านั้นเอง
คืนนี้คุณจะมากี่โมงคะ
โทษที คืนนี้ผมมาไม่ได้
แย่จัง
พรุ่งนี้บ่ายเป็นไง
คืนพรุ่งนี้
งั้นที่ฉันได้ยินมาก็ถูกแล้ว มีคนย้ายเข้าไปอยู่ในบ้านคุณ
- เปล่า - ฉันมีสายสืบนะ
ลาก่อนคุณหมอ
ไม่อยู่ที่นี่
คุณไม่ได้ใส่ถุงเท้ามาแน่
ผมจะไม่ใส่มาได้ยังไง ผมไม่ใส่ถุงเท้าข้างเดียวหรอก
แต่ระยะหลังนี่คุณใจลอยพิกล แล้วก็รีบตลอดเลย
คอยมองนาฬิกาอยู่เรื่อย
ฉันให้คุณยืมถุงน่องฉันเอามั้ย
- คุณจะให้ผมใส่ไอ้เนี่ยเหรอ - ข้างนอกมันหนาวนะหมอ
คุณคิดว่าผมทำสิ่งงี่เง่าละสิ
ก็อาจจะใช่ ผมจะรู้ได้ไง
คุณพูดอะไรของคุณน่ะ
เทเรซ่า
ถ้าผมมี 2 ชีวิต
ชีวิตนึงผมจะเชิญให้เธอมาอยู่บ้านผม
อีกชีวิตนึงจะเตะเธอออกไป
แล้วผมจะได้เปรียบเทียบดูว่า อะไรเป็นทางที่ดีที่สุด
แต่เรามีแค่ชีวิตเดียว
ชีวิตที่เบาหวิว
เหมือนภาพลายเส้น ที่เราไม่สามารถ
เติมหรือแก้ไขอะไร
เพื่อทำให้มันดีขึ้นได้
มันน่ากลัว
ฟังนะ ซาบิน่า เขากำลังหางานทำในปราก แล้วผมก็
คุณอยากให้ฉันช่วยเขาเหรอ
เขาไม่มีความสามารถอะไรเลย แต่ถ่ายภาพสวย
ผมคิดว่าคุณอาจจะ
นี่แปลว่า
คุณอยากให้ฉันช่วยคุณ
เข้ามาสิ เทเรซ่า
- ดื่มชากันเถอะ - ค่ะ แล้วทำไมคุณไม่ไปชงล่ะ
อ้อ ได้เลย
ที่นี่ รกมากเลย
ฉันพยายามที่จะไม่ยึดติด กับสถานที่มากไป
แล้วก็สิ่งของ
รวมทั้งคนด้วย
เทเรซ่า มาทางนี้สิ
ฉันอยากให้เธอดูภาพบางภาพ
- รู้จักแมนเรย์มั้ย - ไม่ค่ะ
ฉันชอบ
ฉันชอบรูปนี้มากเลย
นี่คือ ลี มิลเลอร์
เธอช่าง
เธอช่างงามเหลือเกิน
โทมัสบอกว่าเธอเป็นนักถ่ายภาพ
ที่ถนนมีอะไรให้เธอถ่ายเยอะแยะไปหมด
ฉันช่วยตีพิมพ์ผลงานเธอได้นะ
ฉันชอบภาพพวกนี้
พวกเขาพยายามทำสิ่งที่ต่างออกไป
ค้นหาความงามใหม่ๆ
ใช่
บางอย่างที่สูงส่งกว่า
ผมชงชาเสร็จแล้วครับ
เป็นอะไรไปน่ะ เทเรซ่า เป็นอะไร
ฉันฝันค่ะ
ฝันเห็นบ้านเธอ
บ้านซาบีน่า ในสตูดิโอของเธอ
คุณกำลังร่วมรักกับเธอ
บนเตียงใหญ่ของเธอ
คุณให้ฉันยืนอยู่ตรงผนังห้อง
แล้วก็ห้ามไปไหนทั้งนั้น
คุณให้ฉันดู
แล้วฉันก็ดูด้วยความปวดร้าว
ฉันเริ่มเอาเล็บจิกลงไปที่เนื้อ
เพื่อหยุดความเจ็บปวดที่หัวใจ
มันเจ็บเหลือเกิน
ทำไมคุณถึงทำอย่างนั้นกับฉัน
มันเป็นความฝันนะจ๊ะ
นอนต่อเถอะ
- ฉันนอนไม่ได้แล้ว - ได้สิจ๊ะ มานี่
ฉันนอนไม่หลับหรอก
หลับสิจ๊ะ หลับในอ้อมแขนของผม
เหมือนกับลูกนก
เหมือนไม้กวาด ที่อยู่ท่ามกลางไม้กวาดอื่นๆ
ในห้องเก็บของ
เหมือนนกแก้วตัวกระจิ๊ดริด
เหมือนเสียงผิวปาก
เหมือนบทเพลงเล็กๆ
ที่ขับขานอยู่ในป่า
ในป่าลึก
นานนับพันปี
ดูสิ นี่ไงรูปเธอ เทเรซ่า
- 2 หน้าเต็มเลย - ขอบใจนะ ซาบีน่า
ขอแสดง ความยินดีด้วยนะครับมันสวยมากเลย
เทเรซ่า นี่เพื่อนร่วมงานของผม จิรี แล้วนี่หัวหน้าผม
- หวัดดี - ยินดีที่ได้รู้จักครับ
ยอดมากเลยนะครับ
คุณจับจิตวิญญาณใหม่ของสังคมได้จริงๆ
คุณมองเห็นว่าทุกสิ่งกำลังเปลี่ยนไป
มันก็ไม่ทุกอย่างหรอก ดูนั่นสิ
สมาชิกพรรคของเรากับพวกรัสเซีย
คนบางคนไม่มีวันเปลี่ยน
มีบางคนที่เลวได้สม่ำเสมอ
คุณรู้ได้ยังไง
ผมถามตัวเองเสมอ มันแสดงออกทางใบหน้าเหรอ
คุณมองหน้าคน แล้วตัดสินได้เลยเหรอว่าเขาเลวหรือไม่
ก็ลองมองดูพวกเขาสิ
นั่นคนเลว
นั่นก็เลว
- คนเลว - คนนี้ก็เลว
- เลวแน่ๆ - ไอ้นี่เลว
คนเลว
- ไม่ต้องสงสัย - เลวแหงๆ
- เรารู้จักคุณ - คนเลว
แล้วโทมัสล่ะเป็นคนยังไง
- เป็นคนเลวแหงๆ - ทำไมล่ะ
ทำไม ดูตรงปากเหรอ
หรือว่าตาเจ้าเล่ห์
ไม่ มันซ่อนอยู่อย่างแยบยล ในสมอง
ทุกอย่างมันถูกซ่อนอยู่ในสมอง ของเราหมดแหละ
- แล้วอะไรทำให้แตกต่างล่ะ - อาจเป็นชิ้นส่วนที่ล้าน
หรืออาจไม่มีอะไรแตกต่างเลย
คนพวกนี้ไม่รู้ตัวหรอกว่าเขาเลว
พูดจริงๆ นะ
มีคนมากกว่าแสนคน
ถูกคนพวกนี้ กักขัง ทรมาน ฆ่าตาย
แล้วตอนนี้พวกเขาก็ออกมาโวยว่า
พวกเขาไม่รู้เรื่องอะไรเลย
เขาถูกเข้าใจผิด หรือไม่ก็มีคนชักใยอยู่เบื้องหลัง
พวกเขาไม่ผิด
ผิดสิ แต่
บางทีพวกเขาอาจไม่รู้ตัว
โธ่เอ๊ย เขาต้องรู้ตัวสิ ว่าเขาทำอะไรอยู่
หรือไม่งั้น เขาก็คิดไม่ถึง
มันไม่สำคัญหรอกว่าเขารู้หรือไม่
- ผมกำลังคิดถึงเอดิปัส - กษัตริย์เอดิปัสที่แสนดี
การนอนกับแม่ตัวเองถือเป็น อาชญากรรมรึเปล่า
พอเอดิปัสรู้ตัวว่าฆ่าพ่อ พ่อที่เขาไม่เคยรู้มาก่อน
ว่าเป็นพ่อแท้ๆ ของเขา
แล้วก็นอนกับแม่ตัวเองไปแล้ว
แต่เพราะอาชญากรรมของเขา ทำให้เกิดโรคระบาดทำลายล้างเมือง
เขาทนไม่ได้กับสิ่งที่เขาได้ทำลงไป
เขาควักลูกตาตัวเอง แล้วก็จากไป
แต่ก็ไม่ได้รู้สึกว่าตัวเองไม่ผิด
เขารู้สึกว่าต้องลงโทษตัวเอง
แต่ผู้นำของเราไม่เหมือนเอดิปัส
เขารู้สึกว่าตัวเองไม่ผิด
และเมื่อความโหดร้าย
ของลัทธิสตาลินถูกเปิดเผยออกมา
พวกเขาก็โวยว่า เราไม่รู้ เราไม่รู้เลยว่าเกิดอะไรขึ้น
เรามีสติรู้ผิดรู้ชอบหรอก
แต่ความแตกต่าง
ซึ่งเป็นความแตกต่างที่สำคัญก็คือ
พวกเขายังกุมอำนาจอยู่
และไม่ได้ควักลูกตาออกมา
ผมแค่จะบอกว่าศีลธรรมได้ถูกเปลี่ยนไป ตั้งแต่สมัยเอดิปัส
มาเถอะ
- ทำไมไม่เขียนออกมาล่ะ - ผมไม่ใช่นักเขียน
มันต้องได้ตีพิมพ์แน่ เรื่องการเมือง ของเราทั้งหมดจะอยู่ในนั้น
ผมไม่สนเรื่องการเมืองหรอก
แล้วคุณสนเรื่องอะไรล่ะ
- กังวลอะไรเหรอคะ - เปล่า ทำไมเหรอ
- เป็นอะไรน่ะ - ไม่มีอะไร
ตอนผมดูคุณเต้นรำกับชายอื่น
ผมคิดกับตัวเองว่า "เขาเป็นคนรักของเธอได้เลย"
คุณหึงล่ะสิ
เปล่า ผมไม่ได้หึง
- คุณหึง - ไม่ได้หึง
- คุณหึง - ผมไม่ได้หึงนะ เทเรซ่า
- เขาก็หึง - เปล่า เขาไม่ได้หึง เขาคือใคร
- เขาหึง เขาหึง - ผมไม่ได้หึง
- เขาหึง เขาหึง - เอายังงั้นก็ได้ เทเรซ่า
- เขาหึง เขาหึง - ผมเปล่าหึงนะ
คุณหึง
- คุณหึง - ไม่ได้หึงซะหน่อย
- คุณหึง - เปล่านะ
- คุณหึง - ปล่อยผม
ฉันไม่ปล่อย คุณหึงรู้มั้ย
- ผมเปล่า - คุณหึง
ไม่หึง
- คุณจะแต่งงานกับฉันมั้ย - อะไรนะ ไม่
จะแต่งงานกับฉันมั้ย
- ไม่ - แต่ง
- แต่งเหรอ
- แล้วคุณจะเป็นพยานให้ผมมั้ย - แน่นอน
ผมจะซื้อเน็คไทดำให้เมฟิสโต้ใส่ด้วย
ได้ยินมั้ย เมฟิสโต้ เน็คไทดำเลยนะ
บ่าวสาวทั้งสอง ผมยินดีต้อนรับคุณ
จากก้นบึ้งของหัวใจ
ในวันแสนพิเศษนี้
เมื่อคุณตัดสินใจจะเป็นสามีภรรยากัน
อย่างถูกต้องตามกฎหมาย
ผมคิดว่าคุณ 2 คนคงทราบแล้วว่า คุณมีหน้าที่
ให้กำลังใจซึ่งกันและกัน
ผมมั่นใจว่าคุณทั้งสอง คงจะทราบผลการตรวจร่างกายแล้ว
ผมต้องบอกให้คุณรู้ไว้ว่า
อย่าคิดว่าชีวิตคือการเดินเล่น ในทุ่งหญ้า ที่แดดสดใส
ชีวิตไม่ใช่การเดินเล่น ในทุ่งหญ้าที่สดใส
และชีวิตไม่ใช่การเดิน บนกลีบกุหลาบ
ประเทศสังคมนิยมอย่างเรา
ทำให้คุณมามากแล้ว
และตอนนี้ก็ขึ้นอยู่กับคุณ
- ผมทำให้คุณขำเหรอ - เปล่าครับ
ชูว์..ว เมฟิสโต้
คุณหัวเราะเยาะผมเหรอ
ขอโทษครับ
ผมขอหยุดแค่นี้
ประเทศนี้มันไม่มี อะไรศักดิ์สิทธิ์ แล้วใช่มั้ย
ถ้าคุณจริงจังไม่ได้ ก็ไม่สมควรจะจัดงานแต่ง
ซื้อตัวนึงเถอะโทมัส
มันจะทำให้เรามีความสุข
เลือกสิ
ตัวนี้
ดูโน่น หลานฉันมาจากชนบทเชียวนะ
เรียกมันว่า ตอลสตอย นะ
เพราะตอนผมพบคุณครั้งแรก คุณอ่านหนังสือตอลสตอย
มันเป็นตอลสตอยไม่ได้ มันเป็นตัวเมีย
ตัวเมียก็ชื่อ แอนนา คาเรนีน่า เป็นไง
มันดูไม่เหมือน แอนนา คาเรนีน่า เลย ดูหน้ามันสิ ตัวผู้ชัดๆ
มันดูเหมือนสามีแอนนามากกว่า
เรียกมันว่า คาเรนิน ละกัน
- คาเรนิน - เร็วเข้า คาเรนิน กลับบ้านกันเถอะ
ผมชอบมากเลย
กษัตริย์เอดิปัส
เป็นไอเดียที่ดีมาก
ถ้าแก้ไขแค่นี้ เราตีพิมพ์อาทิตย์หน้าได้เลย
เอวา ช่วยพิมพ์ให้หน่อยนะ
เราพิมพ์งานเขียนอย่างนี้ได้ในตอนนี้
มันยอดมั้ยล่ะ
ลองคิดดูสิ
คนที่ถูกจับ ตัวไปทรมานจะได้รักษาใจจนหาย
มันคืออิสรภาพในการพูดของสื่อมวลชน
การที่รัสเซียให้อิสระ เราต้องการแค่นั้น
แล้วรัสเซียจะยอมให้เราออกความเห็น อย่างอิสระเหรอครับ
แล้วเขาจะทำอะไรได้
ไม่ได้เลยหมอ ไม่ได้ ไม่ได้ ไม่ได้
- เขียนต่อไปนะ - ขอบคุณครับ แต่ผ่าตัดง่ายกว่าเยอะ
พาฉันไปหาเขา
คุณยังไม่นอนอีกเหรอ
- พาฉันไปหาเขา - หาใคร
หาผู้หญิงคนอื่น
พาฉันไปหาเขาตอนที่คุณร่วมรักกับเขา
ฉันจะถอดเสื้อผ้าเขาให้คุณ
ฉันอยากทำ
จริงๆ นะ
ฉันจะอาบน้ำให้เขาแล้วจะพาเขามาหาคุณ
ฉันจะทำทุกอย่างที่คุณชอบ
ร่างกายของผู้หญิงพวกนั้นจะเป็น ของเล่นของเรา
เทเรซ่า นี่คุณพูดเรื่องอะไรของคุณ
ฉันรู้ว่าคุณยุ่งกับหญิงอื่น ฉันรู้
คุณปิดฉันไม่ได้หรอก
ทุกวันฉันพยายามบอกกับตัวเองว่า
มันไม่มีอะไร
มันไม่สำคัญอะไรเลย
เขาแค่เล่นสนุกน่ะ เขาขาดมันไม่ได้
แต่เขารักฉัน ฉันรู้ว่าเขารักฉัน ฉันมั่นใจเรื่องนั้น เขารักฉัน
เขารักฉัน
แต่ฉันทนไม่ได้
ฉันพยายามแล้ว ฉันทำไม่ได้
พาฉันไปหาเขา อย่าทิ้งฉันไว้คนเดียว
เทเรซ่า ใจเย็นๆ
เลิกพูด แล้วพยายามนอนให้หลับ คุณต้องหลับบ้างนะ
ฉันไม่อยากหลับนี่
ฉันรู้ว่าคุณเบื่อฉัน
ฉันรู้ดี
ฉันมองตาคุณก็รู้
ฮัลโหล ครับ
อะไรนะ
เทเรซ่า
พวกมันมาแล้ว
เทเรซ่า อยู่ตรงนี้นะ คาเรนิน
โทมัส
- ฉันจะไปสวิตเซอร์แลนด์ - ที่ไหนนะ
ที่เจนีวา
โชคดีนะ
- โชคดี - ระวังตัวด้วยล่ะ
- คุณมาจากประเทศอะไร - เนเธอร์แลนด์
ดี เอาไป
ตีพิมพ์ให้ด้วยนะ
เทเรซ่า
คุณบ้าไปแล้วเหรอ
คุณไม่รู้หรือว่าเรารักคุณ
เรารักคุณเสมอรู้มั้ย
เรามาเพื่อปกป้องคุณ รู้รึเปล่า
ปกป้องเหรอ
ปกป้องเราจากอะไร
คุณให้ภาพถ่ายชาวต่างชาติไปใช่มั้ย
ใช่ แล้วไง
คุณรู้มั้ยว่า คุณอาจโดนยิง เพราะเรื่องนี้
เขากำลังตามล่าคน จากภาพถ่ายของเรา
- นี่กล้องของคุณใช่มั้ย - ไม่ใช่
ผมมั่นใจว่าใช่ แล้วชายคนนี้เป็นใคร
เขาคือใคร
ผมไม่เคยเห็นเขามาก่อน
- คุณไง - ไม่ใช่
- ผมมั่นใจว่าใช่ - ไม่ใช่แน่ๆ
คุณนั่นแหละ
ไม่ใช่
นิวยอร์คไทมส์: รัสเซียยึดดับเชค
มีการยิงโต้ตอบการต่อต้านของชาวเชค ด้วยปืนกล
ไม่ใช่
ไม่ใช่ ไม่ใช่
- โชคดีนะครับ - คุณด้วย
การบุกรุกประเทศของเรา
แสดงให้เห็นชัดเจนถึงพฤติกรรมก้าวร้าว
ในการต่อต้านประเทศเสรี
ประชาชนชาวเชคของเรา มีสิทธิและหน้าที่
ที่จะต่อสู้ผู้บุกรุก
ประชาชนที่ไม่มีความกล้าหาญ
ที่จะจับอาวุธขึ้นสู้ ก็ไม่สมควรได้รับอิสรภาพ
แล้วคุณอพยพมาทำไมล่ะ กลับไปสู้สิ
มันง่ายมากที่ คุณจะอยู่ที่นี่แล้วบอกให้คนอื่นสู้
วันนึงทุกคนคงจะถูกถามว่า
คุณทำอะไร เพื่อต่อต้านระบอบคอมมิวนิสต์บ้าง
ขอโทษนะครับ
ขอโทษครับ ผมขอถามอะไรคุณหน่อยสิ
- คุณอยากจะถามอะไรเหรอคะ - ทำไมคุณถึงทำอย่างนั้น
คุณอยากรู้ไปทำไม
- คุณเป็นใคร - ผมชื่อฟรานซ์ครับ
ผมฟังอยู่ในที่ประชุมด้วย
เปล่า เปล่าครับ ผมไม่ใช่ตำรวจ ผมเป็นศาสตราจารย์ที่มหาวิทยาลัย
ฉันไม่มีอะไรคล้ายคนพวกนี้เลย
สิ่งเดียวที่ทำให้พวกเขารวมกันได้
ก็คือความรู้สึกพ่ายแพ้ แล้วก็เอาแต่ชี้นิ้วตำหนิคนอื่น
แต่การเป็นคนนอกมันยากนะ
เขาแค่อยากระบายออก เขาไม่เข้าใจจริงๆ หรอก
พวกเขารู้สึกสูญเสีย โดดเดี่ยว
ประเทศของคุณถูกยึดครอง คุณจะไม่แยแสเลยเหรอครับ
ฉันทนให้ใครมาชี้หน้าไม่ได้ แล้วไม่อยากยืนกำหมัดอยู่ตรงนั้น
แล้วคุณอยากจะทำอะไรล่ะ
อยากกินมื้อเที่ยง ฉันหิวแล้ว
ตอนผมเป็นนักศึกษาที่ปารีส
ผมชอบการเดินขบวน ชอบเข้าร่วม ชอบฝูงชน เสียงตะโกน
ผมชอบเป็นส่วนหนึ่งในนั้น
สำหรับผม โลกทั้งใบ เหมือนกำลังเดินขบวนขนาดใหญ่
ที่เดินไปข้างหน้าสู่โลกที่ดีกว่า
- ฉันด้วยค่ะ ฉันเดินขบวนทุกปี - งั้นเหรอครับ
ค่ะ แต่ฉันถูกบังคับให้เดินนะ
ทุกๆ คนด้วย
ขบวนพาเหรดวันกรรมกร สาวๆ ใส่ชุดเหมือนกันหมด
ทุกคนยิ้มแย้ม ทุกคนโยนดอกไม้
ฉันยืนเฉยๆ ไม่เคยได้เลย
ผู้หญิงที่ยืนข้างหลังฉัน จงใจเหยียบส้นรองเท้าฉันอยู่เรื่อยเลย
สิ่งที่เกิดขึ้นกับ ประเทศคุณน่ะเป็นโศกนาฎกรรม
- คุณคิดยังงั้นเหรอ - แน่นอน
มีความหวัง เขาฆ่ามัน
คุณจะพูดเรื่องน่าเบื่ออีกแล้วเหรอ
คุณคะ
- ช่วยหยุดเสียงรบกวนทีสิคะ - เสียงรบกวนรึ
ค่ะ ที่คุณเรียกว่าเสียงเพลงน่ะ
ผมจะไปบอกผู้จัดการให้นะครับ
เสียงเพลงทุกแห่ง กลายเป็นเสียงรบกวนหมดเลย
ดูสิ ดอกไม้พลาสติคนี่
เขาใส่น้ำให้มันด้วย
มองออกไปข้างนอกสิ
ตึกพวกนั้น
สิ่งอัปลักษณ์ของโลก
แต่เป็นที่เดียวที่เราจะพบความงามได้
เพราะผู้ทำลายมองข้ามมันไป
มันเป็นครรลองของโลก
และฉันมันทนไม่ได้ค่ะ
- มีปัญหาอะไรเหรอครับ - ปัญหาเหรอ เปล่านี่คะ
ทุกอย่างดีค่ะ
แค่เสียงรบกวนเท่านั้น คุณปิดมันได้มั้ยครับ
เสียงเหมือนน้ำโสโครกเลย
เสียใจด้วยนะครับ
ลูกค้าท่านอื่นชอบเสียงรบกวนนี่
เขากินอาหารไปด้วย ฟังเสียงอุบาวท์ไปด้วยได้ไง
ถ้าอย่างนั้น
เราจะไปหาที่อื่นที่รสนิยมดีกว่านี้
ขอบคุณ
คุณคงไม่ว่านะที่เราออกมาจากที่นั่น
ตรงข้ามเลย ฉันอยากออกมาอยู่แล้ว
ฉันอยากออกมาค่ะ
แล้ว ฉันหวังว่าคุณคงไม่รู้สึกแย่นะคะ
ไม่เลยสักนิด
แต่อีกชั่วโมงผมต้องไปขึ้นรถไฟแล้ว ผมมีเลคเชอร์ที่โตริโนพรุ่งนี้
- คุณเดินทางด้วยรถไฟเหรอ - เสมอเลยครับ
ฉันรักรถไฟ มันเร้าใจดี
อ้อ ภรรยาผมเป็นเจ้าของอาร์ตแกลเลรี่
บางทีเธออาจช่วยคุณได้
คุณแต่งงานแล้วละสิ
ครับ
ระวังนะครับ
ระวังหน่อยสิ
ยินดีต้อนรับสู่เจนีวา
งานดีนะ แต่ช้าไปหน่อย
ตอนนี้ภาพรัสเซียในปราคออกมา เกลื่อนไปหมด
แล้วเรื่องมันเกิดนานแล้วด้วย มันจบแล้ว
แต่ที่ปราคมันยังไม่จบนะ
ทุกคนยังอยากให้รัสเซียออกไป
มีการสไตรค์เกิดขึ้นทั่วโลกรวมทั้ง การประท้วงด้วย
แต่ที่นี่ ดูจะไม่มีใครสนใจอีกแล้ว
นี่เรื่องคนเปลือยกายในฝรั่งเศส
ขอบคุณ
เดี๋ยว ลองดูนี่หน่อย
ภาพถ่ายยอดเยี่ยมจากปราก
น่าเสียดายที่เราเพิ่งได้มาตอนนี้
คุณดูภาพของฉันสิคะ แต่มันไม่เหมือนภาพของคุณเลยนะ
ไม่นะคะ มันเหมือนกันแหละ
รูปร่างของมนุษย์ยังไงก็เหมือนกัน แสนจะธรรมดา
และสิ่งธรรมดาล้วนสวยงาม
คุณถ่ายรูปผู้หญิงได้น่าทึ่งทีเดียว
จัดวางท่าได้เร้าใจดี
คุณเป็นช่างภาพแฟชั่นชั้นนำ ได้เลยนะเนี่ย
คุณน่าจะลองหานางแบบมาถ่าย
แล้วเอาไปให้เอเจนซี่ดู
แต่ตอนนี้ฉันแนะนำคุณ กับบก.หน้าจัดสวนของเราได้นะ
ดี เอาเลย
เขาอยากได้ภาพกระบองเพชร กุหลาบ แล้วก็อื่นๆ อีก
กระบองเพชรรึ
ไม่ละ คุณมีน้ำใจมากค่ะ
แต่ฉันอยาก ไปเป็นสาวเสิร์ฟหรืออยู่บ้านเฉยๆ
แต่คุณจะพอใจกับการนั่งอยู่บ้านเฉยๆ รึ
ฉันว่าจะทำอะไรดีนะ
ถ่ายรูปผู้หญิงแก้ผ้าเหรอ
ทำไมทุกคนถึงอยากดู รูปผู้หญิงโป๊กันนัก
มันน่าสนใจนักรึไง
แล้วเจอกันนะ
- บ่ายวันนี้คุณทำงานเหรอ - จ้ะ แล้วจะกลับดึกหน่อย
คุณอยู่ได้มั้ย
คิดว่าได้ค่ะ
ดี
ไปอัมสเตอร์ดัมกับผม 2 วันนะ
- ฉันเคยเห็นอัมสเตอร์ดัมแล้ว - เคยเห็นแล้วเหรอ
ครั้งนึงเพื่อนฉันเคยส่งโปสการ์ดมาให้
ฉันติดเอาไว้ในห้องน้ำ คุณไม่เคยสังเกตเลยเหรอ
บอกฉันซิ ฟรานซ์
ทำไมคุณถึงต้องพาฉัน ไปเมืองอื่นอยู่เรื่อย
ทำไมคุณถึง ไม่อยากจะร่วมรักกับฉันในเจนีวา
- ผมบอกคุณแล้ว - บอกอีกทีสิ
เพราะผมกลับไปนอนต่อกับเมียผมไม่ได้
แปลว่าคุณนอน 2 เตียงในวันเดียวกัน ไม่ได้ใช่มั้ย
- ถูกต้อง - ทำไมล่ะ
ผมรู้สึกว่ามันเป็นการ ไม่ให้เกียรติเมียผม
ตัวผม และก็คุณด้วย
อาจฟังดูไร้สาระ แต่มันเป็นยังงั้นจริงๆ นะ
ผมต้องไปแล้ว
พูดสิว่าคุณจะไปกับผม
ฉันจะไปกับคุณ
ดีจังเลยที่ได้พบคุณ
สบายดีเหรอ
ดีครับ
ผมสบายดี
- เทเรซ่ามากับคุณรึเปล่า - แน่นอน
ดี เขาสบายดีเหรอ
ก็เรื่อยๆ แต่ก็โอเค
หล่อนหางานทำอยู่
ดี ฉันก็อยากพบเขานะ
ได้เลย แล้วคุณล่ะ
ดีค่ะ ฉันสบายดี
ดีแล้ว
ฉันพบผู้ชายอีกคนนึงล่ะ
เขาเป็นผู้ชายที่ดีที่สุด เท่าที่ฉันรู้จักมา
เขาฉลาด หล่อ แสนดี
- เขาคลั่งไคล้ฉันมากด้วย - ดี
- แล้วเขาก็แต่งงานแล้ว - ดี
มีอยู่อย่างเดียวเท่านั้น
เขาไม่ชอบหมวกฉัน
หมวกคุณ
หมวกคุณทำให้ผมอยากร้องไห้ ซาบิน่า
แล้วผมจะโทรหานะ
แล้วพบกันเร็วๆ นี้
ผู้หญิงเปลือย
คะ
เธอน่ะเอง
ใช่
อะไรนะ
ผู้หญิงบางคนบอกว่าฉันควรจะ
- ถ่ายภาพโป๊ - ภาพโป๊ รึ
ใช่ ภาพโป๊
งั้นมาดื่มกันก่อนดีกว่า
ไปหยิบแก้วมา
โทมัสเป็นไงบ้าง
สบายดี
- คุณไม่ได้เจอเขาเหรอ - ไม่
มองมาที่ฉัน
มองขึ้น
ถอดเสื้อออกสิ
ว่าไง
ถึงตาฉันแล้ว
ฉันไม่ชอบแก้ผ้า
ถอดเสื้อออกซะ
เดี๋ยว
ไม่ ไม่นะ
มองมาที่ฉันสิ เทเรซ่า
เทราซ่า นี่ ฟรานซ์
เธอเป็นเพื่อน ของฉันจากปรากสาวบ้าอีกนางนึง
เธอเป็นแบบให้ฉัน
ฉันก็เป็นแบบให้เธอ ทำนองนั้น
ผมจากเขามาแล้ว
อะไรนะ
ผมลาจากเมียผมแล้ว
เขาพูดอะไรบ้าง
อย่าลืมชุดทักซิโด้ล่ะ
เขาช่วยผมเก็บของด้วย ผมคิดว่าเรายังเป็นเพื่อนกันอยู่
ผมต้องกลับบ้านไปเอาของอื่นอีก
หนังสือ ทักซิโด้
แล้วดูให้แน่ใจว่าเขาไม่เป็นไร เราไม่ได้ทะเลาะกัน
ผมรู้ว่าคุณเห็นด้วย
เราต้องอยู่ในบ้านกระจก ที่ไม่มีความลับ
เราอยู่อย่างโกหกไม่ได้อีกแล้ว เราต้องอยู่กับความจริง
ซาบีน่า คุณจะว่ามั้ย ถ้าผมจะอยู่ที่นี่สักพักนึง
ถ้าไม่เป็นการรบกวนนะ
จนกว่าผมจะหาที่พักได้
ถ้าไม่เป็นไร
ผมจะกลับมาพรุ่งนี้
แล้วก็
โอ พระเจ้า
ลาก่อน เทเรซ่า ผมมั่นใจว่าเราคงได้พบกันอีก
ฟังนะ เทเรซ่า
ฉันอยากจะให้เธอกลับตอนนี้
ฉันมีบางอย่างต้องทำ
ซาบีน่า
ฉันน่าจะอยู่กับเขา
หยุดวิ่ง
หยุดลาจาก
ฟรานซ์เขาก็เป็นคนดี
แล้วคุณจะทำอะไรล่ะตอนนี้
ลาจาก
ซาบีน่า
ไม่รู้นะ ฉันอาจจะไป
ปารีส
หรือไม่ก็อเมริกา
มาหาผมสิ
คุณอยากเห็นอเมริกามั้ย
บางทีนะ
บางทีนี่อาจจะเป็นการพบกัน ครั้งสุดท้าย
ก็อาจจะ
คาเรนิน
โทมัส ฉันรู้ว่าฉันสมควรจะช่วยคุณ
แต่ฉันทำไม่ได้
แทนที่จะช่วยคุณ ฉันกลับเป็นภาระแก่คุณ
ชีวิตมันหนักมากสำหรับฉัน
แต่กับคุณ มันเบามาก
ฉันทนไม่ได้กับความเบา และอิสรภาพเช่นนี้
ฉันไม่เข้มแข็งพอ
ที่ปราก ฉันแค่ต้องการความรักจากคุณ
ที่สวิตเซอร์แลนด์
ฉันต้องพึ่งพาคุณทุกเรื่อง
จะเกิดอะไรขึ้นถ้าคุณทิ้งฉันไป
ฉันอ่อนแอ
ฉันก็จะกลับไปสู่ชนบทที่อ่อนแอ
ลาก่อน
ขอโทษนะที่ฉันพาคาเรนินไปด้วย
ขอกล้องคุณด้วย
คอนยัคเหรอคะ
คุณสบายดีเหรอ
ค่ะ สบายดี
แล้ว คาเรนิน ล่ะ
ก็สบายดี
คุณมาทำอะไรที่นี่
มาค้นหาบางอย่าง
โทมัส
ผมไม่อยากทำเรื่องนี้เลยนะ แล้วก็ไม่ควรทำด้วย
คุณจำบทความ
ที่คุณเขียนเกี่ยวกับ กษัตริย์เอดิปัสได้มั้ย
ว่าผู้นำคอมมิวนิสต์ ควรจะควักลูกตาตัวเองออกมาน่ะ
จริงสิ ผมเกือบลืมไปแล้วนะเนี่ย
เขายังไม่ได้ตีพิมพ์
ผมเตรียม จดหมายนี้ไว้มันเป็นหนังสือยกเลิก
คุณแค่ยอมรับ ว่าคุณผิดคุณยังไม่เข้าใจมันดีพอ
เซ็นซะ แล้วก็จบเรื่อง
อย่าเข้าใจผิดนะ
เขายังไม่ได้พิมพ์ออกสู่สาธารณะ
พวกเขาต้องรอบคอบไว้ก่อน
เขาให้สัญญากับผม ว่าจะไม่ตีพิมพ์ออกมา
ผมต้องการคุณนะโทมัส
ผมหวังว่าคุณจะปลอดภัย
คุณไม่ใช่นักเขียน ไม่ใช่นักข่าว ไม่ใช่ผู้พิทักษ์ประเทศ
คุณเป็นหมอ เป็นนักวิทยาศาสตร์
บทความนี้มันสำคัญกับคุณมากนักเหรอ
มันสำคัญไม่น้อยเลย
- หวัดดี โทมัส - หวัดดี
- โทมัส - หวัดดี จีรี่
ดีใจที่คุณกลับมา สบายดีเหรอ
- ผมสบายดี แล้วคุณล่ะ - ก็สบายดี
แล้วคุณจะเซ็นชื่อ
ในใบนั้นมั้ย
ใบอะไร
ใบยกเลิกบทความของคุณ
คุณรู้เรื่องใบยกเลิกนี่ด้วยเหรอ
- คุณได้อ่านมันแล้วด้วยใช่มั้ย - เปล่า
แต่ก็น่าจะพอเดาได้นี่
แต่ใครบอกคุณว่า ผมเห็นด้วยที่จะเซ็นมัน
แล้วเจอกัน
ผมคิดว่าคงมีคนอีกเยอะมาก ที่ต้องเซ็นจดหมายพวกนี้
พวกเขาถูกเก็บประวัติไว้
แล้วก็รู้ว่า มันจะถูกตีพิมพ์ออกมาเมื่อไหร่ก็ได้
ก็เลยต้องปิดปากเงียบใช่มั้ย
พวกเขาพูดอะไรไม่ได้อีกแล้ว
เขาต้องยอมรับทุกอย่าง
ความขี้ขลาดมันค่อยๆ เข้ามาครอบงำชีวิต
ใช่ ผมมีความรู้สึกว่าทุกคนพอใจมาก ที่ได้เห็นผมเซ็นหนังสือนั่น
ทุกคน
ทุกคน ยกเว้นฉัน
คุณจะให้ผมช่วยอะไรล่ะ
คุณช่วยอะไรผมไม่ได้หรอกหมอ
ผมเป็นตัวแทนของ กระทรวงกิจการในประเทศ
ทุกคนที่กระทรวง เสียใจที่เห็นคุณมาอยู่ห้องนี้
คุณเป็นแพทย์ผู้เชี่ยวชาญทางสมอง ที่เก่งที่สุดคนนึง
นี่พูดระหว่างเรานะซึ่งผมไม่อยากพูดเลย
เราทุกคนไม่ได้เห็นด้วยกับการใช้ มาตรการรุนแรง
ที่จะย้ายแพทย์ผู้เชี่ยวชาญ ออกจากตำแหน่ง
เราก็ได้แต่เสียใจ ที่เกิดเรื่องอย่างนี้ขึ้น
- ขอนั่งได้มั้ย - เชิญครับ
คุณมีงานตำแหน่งดีมากในเจนีวา แต่คุณกลับมาในประเทศของเรา
เราชื่นชมมากในการกลับมาของคุณ
แต่คุณควรจะอยู่ที่เตียงผ่าตัดมากกว่า
- ผมเห็นด้วยกับคุณ - ทุกคนก็เห็นด้วย
งั้นบอกผมซิหมอ
คุณคิดว่าคอมมิวนิสต์ ควรจะควักลูกตาตัวเองจริงๆ เหรอ
- คุณรักษาคนมาก็เยอะแล้วใช่มั้ย - ผมไม่ได้หมายความอย่างนั้น
แต่ทุกคนเข้าใจว่า อย่างนั้นแล้ว เราก็ได้แต่เสียใจ
คุณจะปล่อยให้คน
คุณจะปล่อยให้คนคิดว่า คุณซึ่งเป็นแพทย์
อาจมีใคร ให้ความคิดคุณ มาเขียนบทความนี้
อยากจะตัดสิทธิ์ ในการมองเห็นของมนุษย์ได้ยังไง
เปล่า ไม่มีใครทั้งนั้น
คุณรู้จักคนที่สำนักพิมพ์มั้ย
ไม่
คุณไม่เคยคุยกับพวกเขาเลยเหรอ
- เขาเคยเชิญผมไปหาครั้งนึง - ทำไม
คุยกันเรื่องบทความ
- ใครที่คุณคุยด้วย - ก็ บก.คนนึง
เขาชื่ออะไร
ผมจำไม่ได้
นึกไม่ออกเลยด้วย
หน้าตาเขาเป็นยังไง
ผมจำไม่ได้
บอกความจริงผมมาหมอ
เขาตัวสูง
ผมสั้นสีบลอนด์
ไหล่ห่อด้วยใช่มั้ย
ก็อาจจะใช่
เขามีปฎิกิริยายังไง
เขาพูดอะไรบ้าง
เขาขอให้ผมเปลี่ยนบางส่วน
คุณอาจจะถูก
เอามาเป็นหุ่นเชิดนะหมอ
ถูกหลอกใช้ไม่ว่าจะตั้งใจหรือไม่ก็ตาม
บทความของคุณไปสนับสนุน พวกบ้าคลั่งต่อต้านคอมมิวนิสต์
ไม่มีใครคิดว่าหมอจะเข้าใจการเมือง
แน่นอน เราคงไม่อนุญาต
ให้บุคคลที่น่าสงสัยทางการเมือง
มาผ่าตัดสมอง
เรามีใบเพิกถอนผลงานในนี้อีก 1 ฉบับ
ผมขอแนะนำให้คุณเซ็น
ความผิดพลาดชั่วขณะครั้งนี้
ได้รับผลกระทบที่เลวร้ายมาจาก ผู้ที่เรียกว่าปัญญาชน
จงอย่าสงสัยในความศรัทธาของผม ที่มีต่อพรรคคอมมิวนิสต์
หรือในความเลื่อมใสของผมที่มี ต่อสหภาพโซเวียต
นี่มันแค่หัวข้อคร่าวๆ น่ะหมอ เป็นบทร่างครั้งแรกน่ะ
คุณอยากจะเปลี่ยนแปลงอะไรก็ได้
เพราะสุดท้ายแล้ว มันจะเป็นแถลงการณ์ของคุณ
แค่กระดาษที่เก็บลงแฟ้ม ไม่มีอะไรหรอก
เผื่อไว้ในกรณีที่มีคนมาตำหนิ ว่าทำไมถึงยอมให้คุณทำงานที่นี่
สวัสดีครับ ฯพณฯ ท่าน
ทำไมถึงเรียกผู้ชายคนนั้นว่า ฯพณฯ ท่าน
เขาเคยเป็นทูตที่เวียนนา นานมาแล้ว
ขอคอนยัคหน่อย
- อายุ 18 แล้วเหรอ - ใช่ครับ
ขอดูบัตรประชาชนหน่อยสิจ๊ะ
ดื่มมานี่
เอาเหล้ามาดื่มหน่อย
บอกให้เอาเหล้ามา
ก็ได้
ขาคุณสวยมากเลย
ผมมองคุณจากถนน
ยืนอยู่ตรงนี้แหละ ผมอยากมองคุณ
ผมรักคุณ
คุณผู้หญิง
คุณรู้มั้ยว่า คุณไม่มีสิทธิ์เสิร์ฟอัลกอฮอล์ให้เด็ก
แต่นั่นมันน้ำมะนาวค่ะ
คุณคิดว่าผมไม่เห็นเหรอ ว่าคุณใส่อะไรในน้ำมะนาวของเขา
คุณพูดอะไรของคุณ
ผมจับตาดูคุณมาพักนึงแล้วนะ
แล้วทำไมไม่รู้สึกชื่นชม ที่ได้เห็นผู้หญิงสวย
และหุบปากซะล่ะ
ไม่ต้องมายุ่งเลยนะ
ไม่ใช่ธุระของคุณ
แล้วมันธุระของคุณเหรอ สหาย
ขอบคุณค่ะ
ไม่เป็นไรหรอกครับ
ชายคนนั้นมาที่นี่ทั้งวันทั้งคืนเลย
- เขาไม่พอใจอย่างแรงนะเนี่ย - ลืมเขาซะ
สัญญากับผมสิว่าคุณจะไม่คิดเรื่องเขาอีก
ฉันสัญญาค่ะ
ผมชอบเวลาที่คุณสัญญากับผม
ผู้หญิงสวยๆ อย่างคุณ มาทำอะไร ในที่น่ากลัวอย่างนี้
แล้วคุณล่ะมาทำอะไรที่นี่
ผมทำอะไรน่ะเหรอ ผมก็อยู่ที่นี่น่ะสิ ผมเป็นวิศวกร
แค่มาหยุดอยู่ที่นี่ตามแต่โอกาส
ผมพักอยู่ใกล้ที่นี่มาก
คุณเป็นหมอใช่มั้ยคะ
ใช่ครับ
- ฉันขอพบคุณหน่อยได้มั้ย - ยังมีหน้าต่างเหลืออีกเยอะครับ
ช่างมันเถอะค่ะ มาเถอะ
เข้ามาสิคะ
ไม่ต้องห่วงหน้าต่างหรอกค่ะ
ฉันจะบอกเขาว่าคุณทำงานเสร็จแล้ว
ไวน์สักแก้วมั้ยคะ
ขอบคุณครับ คงจะดีมากเลย
นั่งก่อนสิคะ
ฉันได้ยินเรื่องคุณมาเยอะมาก
แล้วทันทีที่ฉันพบคุณ ฉันบอกตัวเองว่า
ช่างบังเอิญเสียจริงๆ
เขาเป็นคนที่ช่วยฉันได้
ฉันจะจ่ายค่าที่ปรึกษาให้นะคะ
คือฉันปวดหลังน่ะค่ะ
ปวดมา 2-3 เดือนแล้ว
ฉันอยากให้ คุณออกความเห็นเกี่ยวกับเรื่องนี้
ถอดเสื้อออกสิ
ถอดหมดเลยเหรอ
ทั้งหมดเลย
มันเจ็บ ตรงนี้
คุณเป็นอะไรไป
คุณเป็นอะไร บอกผมซิ
มีอะไรเหรอ
- คุณลืมสระผม - คุณพูดเรื่องอะไรของคุณ เทเรซ่า
- ก็กลิ่นผมคุณ มัน - อะไรเหรอ
เป็นกลิ่นของผู้หญิงคนอื่น
ฉันนึกว่าคุณกลับมาที่นี่เพื่อฉัน
คุณพูดอะไรน่ะ ผมกลับมาที่นี่เพื่อคุณนะ
แล้วทำไมคุณถึงไปยุ่งกับผู้หญิงอื่นล่ะ
- ผมไม่รู้จะพูดยังไงแล้ว - ฉันรู้ ฉันรู้
คุณอธิบายให้ฉันฟังเป็นพันครั้งแล้ว
เป็นพันครั้งเลยละ
มีความรัก แล้วก็มีเซ็กซ์
เซ็กซ์เป็นแค่ความสนุก เหมือนเล่นฟุตบอล เป็นเรื่องเบาๆ
ฉันก็อยากจะเชื่อคุณ
แต่คนเรา จะร่วมรักกัน โดยไม่รักกันได้ยังไง
ฉันนึกไม่ออกเลย
ให้ฉันลองดูนะ
ไม่
ถ้าฉันลอง คุณก็คงทิ้งฉัน
ฉันอยากเป็นอย่างคุณบ้าง
ไม่รู้สึกรู้สมอะไร
เข้มแข็ง
- หวัดดีครับ - ฉันแค่ลอง
เข้ามาสิครับ
บ้านผมแสนธรรมดาคุณคง ไม่รังเกียจนะครับ
ไม่ค่ะ ไม่เลย
- หนังสือทั้งหมดนี่ของคุณเหรอ - ครับ
- ดื่มอะไรดีครับ - อะไรก็ได้ค่ะ
- ไวน์มั้ย - ไม่เอาไวน์ค่ะ
- กาแฟได้มั้ยคะ - ผมจะไปชงให้
- ผมเอาเสื้อโค้ตไปแขวนให้ดีมั้ย - ค่ะ
- เชิญนั่งครับ - ขอบคุณค่ะ
ผมดีใจที่คุณมาที่นี่
ฉันไม่ได้อยากมาหรอกนะคะ
งั้นเหรอครับ
มีคนอยู่ที่นี่ อยู่หลังผ้าม่านนั่น
- คุณคิดไปเอง - เปิดม่านดูสิ
ผมบอกแล้วไงว่าคุณคิดไปเอง
แล้วทำไมคุณไม่เปิดม่านดูล่ะคะ ขอร้องล่ะ
ดูสิไม่มี
ตรงนี้ก็ไม่มี
ผมรู้สึกได้ว่าคุณต้องการมัน
คุณมองอะไรเหรอ
ระวังตัวด้วยล่ะ
มันถูกจัดฉากไว้ดีมาก
เด็กหนุ่มเมาเหล้าโวยวาย
แล้วชายอีกคนนึง ก็เข้ามามีเรื่องกับคุณ
แล้วชายคนที่ 3 ก็ได้รับความเชื่อใจจากคุณไป
แค่เพราะเขาเข้าข้างคุณ
วิศวกรนั่น
คนที่บอกว่าเป็นวิศวกร
ทำไมดูกลัวจังเลย คุณไม่มีอะไรต้องกลัว
ก็ฉันไปหาเขามาแล้ว
ที่บ้านเขา
มีหมาแล้วก็เพื่อนไปด้วย
เขาชงกาแฟให้พวกเราดื่ม
คุณรู้ได้ยังไงว่าเป็นบ้านเขา
มีสถานที่ให้ใช้ตั้งมากมาย
เป็นบ้านราคาถูกมากสำหรับวิศวกร
คุณรู้มั้ยพวกเขาทำอะไร กับทูตต่างชาติ
ผู้หญิงสวยๆ
ในอพาร์ตเม้นต์กับกล้องที่ซ่อนไว้
แล้วก็แบล็คเมล์ชายที่น่าสงสาร
ซึ่งต้องทำทุกอย่างตามที่เขาบอก
นั่นที่เวียนนาปี '61
ผมอยู่ตรงนั้นไง ข้างหลังเคนเนดี้กับครุชเชฟ
ผมอยู่ข้างหลัง คงหายากหน่อย
คุณแน่ใจเหรอว่าเขาเป็นตำรวจ
ผมบอกไม่ได้หรอกว่าแน่ใจ
ใครๆ ก็อาจจะเป็นตำรวจได้
วิศวกรของคุณ อาจจะเป็นวิศวกรจริงๆ
ใครจะรู้
พวกเขารู้
และตอนนี้เขามีสิ่งที่เขาต้องการแล้ว
คุณกลัวแล้วสินะ
โทมัส
ฉันไม่อยากอยู่ที่นี่ ฉันอยากไปให้พ้น
ไปจากที่นี่
ไปจากที่นี่รึ
อีกแล้วเหรอ
เราเคยไปจากที่นี่ครั้งนึงแล้ว
เราเคยไปสวิตเซอร์แลนด์ แล้วเราก็ออกจากสวิตเซอร์แลนด์
ตอนนี้คุณอยากออกจากที่นี่อีก ทำไมล่ะ
- ผมไม่เข้าใจเลย - ปรากน่าเกลียดขึ้นเรื่อยๆ
ไม่
ผมรู้ว่ามีเหตุผลอื่น
ขอร้องละ บอกผมมาเถอะ
ฉันอยากไปจากที่นี่
พวกเขายึดพาสปอร์ตของเราไว้
เราไปไหนไม่ได้ทั้งนั้น
เราไปไหนไม่ได้แล้ว
เราอาจไปได้
เมฟิสโต้ตัวโตแล้ว ดูสิ
คาเรนิน เมฟิสโต้อยู่นั่นไง
คาเรนินชอบเมฟิสโต้ มากกว่าหมาซะอีก
มันคิดว่าหมาตัวอื่นงี่เง่า
รู้มั๊ยว่าทำไม ผมถึงรักเมฟิสโต้
เพราะมันฉลาดมาก แต่ในเวลาเดียวกัน
มันไม่รู้อะไรเลย
มันไม่รู้ว่า การมีชีวิตอยู่ที่นี่ เป็นเรื่องที่ไปไม่ได้
ที่นี่ไม่เหลืออะไรแล้ว โบสถ์ก็ไปแล้ว
ไม่มีที่ให้ดื่มเบียร์
อร่อย อร่อยมาก
ถ้าคุณ 2 คนจะเปลี่ยนใจ
มันก็ไม่ง่ายนักที่จะไป
เราจะไม่ไปหรอก
ให้ฉันช่วยมั้ย
ดูคาเรนินสิ ฉันไม่ชอบท่าวิ่งมันเลย
ใช่ คุณพูดถูก
คาเรนิน มานี่
ไหนขอดูหน่อยซิ
เป็นอะไรเนี่ย
ผลการตรวจจากสัตวแพทย์ออกมาแล้ว
เขาว่าไงบ้างคะ
มะเร็ง
ดูนี่สิ ดูนี่
กลิ่นหอมน่ากินเชียว ดูสิ
- มาเร็ว คาเรนิน - ดูสิ เทเรซ่ายังชอบเลย
ดูนี่สิ
มันยิ้มแล้ว
คาเรนิน ดีใจจังเลยที่แกกินได้อีกครั้ง
ฉันถูกบังคับให้รักแม่
แต่หมาตัวนี้ไม่ต้องบังคับ
รู้มั้ยโทมัส
บางที
ฉันอาจรักมันมากกว่าคุณอีก
ไม่หรอก
ฉันหมายถึงที่มันดีก็เพราะ
ฉันไม่ต้องหึงมัน
ฉันไม่อยากให้มันเปลี่ยนไปจากนี้
ฉันไม่ขออะไรกลับคืนทั้งนั้น
ผมว่าเราไม่ควรรอนะ
ถ้าเรารอ มันต้องเจ็บปวดกว่านี้เยอะเลย
คุณควรจะทำเองนะ
ดูสิ มันยิ้มน่ะ
มันยิ้มค่ะ
คุณกอดมันไว้ แล้วคุยกับมันไปเรื่อยๆ
ไม่ต้องกลัวนะ
ไม่ต้องกลัว คาเรนิน
เดี๋ยวขึ้นสวรรค์ ก็ไม่เจ็บแล้วบนนั้นสวยมากเลย
มีวัวให้วิ่งไล่เยอะแยะ
เมฟิสโต้จะอยู่ที่นั่นด้วย เมฟิสโต้จะอยู่ที่นั่น
ไม่ต้องกลัวนะ
ไม่ต้องกลัว
โทมัส
- เขาเป็นอะไร - ไหล่น่ะ
นอนลง นอนลง
ไม่ใช่ทางนี้ หันมา หันมา
นั่นแหละ ปล่อย
จับแขนเขาไว้
ไหล่คุณหลุดนะ ผมจะจับให้มันกลับเข้าที่
มันจะต้องเจ็บหน่อยนะ
พร้อมมั้ย
อีกครั้งนึง
อีกครั้งนึง เร็วเข้า
- ดีขึ้นมั้ย - ดีขึ้น
วันนี้เมียคุณสวยชะมัดเลย
แกมันปัญญาอ่อนเทเรซ่าสวยตลอดอยู่แล้ว
ใช่ ผมรู้ แต่วันนี้สวยเป็นพิเศษ
เห็นคุณใส่ชุดสวยอย่างนี้แล้ว
ผมอยากเต้นรำกับคุณจัง
ดีสิ งั้นพวกเราไปเต้นรำกันเถอะ
ดี แต่ที่ไหนล่ะคุณ
ผมรู้ว่าที่ไหน ไปร้านเหล้า ของมิลอสกันก็ได้
ห่างจากที่นี่ 40 กิโล
- ผมขับเอง - งั้นผมดื่ม
เราจะพาคุณกับเมฟิสโต้ไปเต้นระบำหมู
ผู้หญิงทุกคนคงจะเป็นลม
เมื่อได้เห็นหมู 2 ตัวเดินเข้าไปด้วยกัน
ไปได้เลย
ห้ามเอาหมูเข้ามาในนี้
เถอะน่า
มันผูกไทด้วยนะ
ไม่ได้ ทุกคนที่เข้ามาในนี้ต้องสั่ง เครื่องดื่ม 1 แก้ว
แก้วเดียวเองเหรอ แกได้ยินมั้ย
ขอไวน์ สำหรับทุกคนแล้วก็เบียร์สำหรับเจ้านี่
เอาเบียร์ฟิลสเนอร์แก้วโตๆ เลยนะ
ตอนเมฟิสโต้ดื่มไวน์ มันคลั่งไปเลย
ไม่มีผู้หญิงสำหรับผมเลย
มีแต่คุณ เทเรซ่า
โทมัส
ไม่ ไม่ ผมไม่ดื่ม
ผมดื่มไม่ได้ ผมต้องขับรถ
ขับรถเหรอ
ฟังนะ
ทำไมคืนนี้ ไม่ค้างซะที่นี่เลยล่ะคุณกับเทรซ่าน่ะ
แล้วค่อยขับรถกลับพรุ่งนี้
สวยจัง
ขอโทษนะคะ
ไง แซม
มีจดหมายพิเศษมาถึงคุณจากยุโรป
แล้วพบกัน ซาบีน่า
แล้วเจอกัน
มีอะไรหรือครับ
ข่าวร้ายเหรอ
เพื่อนฉันตายค่ะ
พวกเขากำลังเดินทางกลับ หลังจากค้างคืนที่
โรงแรมเล็กๆ เขาไป
เต้นรำกัน แล้วพวกเขาก็
ฝนมันตก
และเบรครถกระบะเกิดใช้ไม่ได้ขึ้นมา
พวกเขาตายทันที
ฉันเป็น
ฉันเป็นเพื่อนสนิทที่สุดของเขา
เสียใจด้วยนะครับ
คืนนี้ไปดินเนอร์ที่บ้านเราก็ได้นะ ถ้าเธออยากไป
โทมัส
คิดอะไรอยู่คะ